ارتباط متابولیسم اسید صفراوی با پیش‌آگهی از سرطان کولورکتال

یافته‌ها، متابولیسم اسید صفراوی را به عنوان یک نشانگر زیستی بالقوه برای پیش‌آگهی سرطان کولورکتال (راست روده) تایید کردند.

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از ایمرجنسی ریویو، طبق یک تحلیل جامع که داده‌های رونویسی، مکانی، تک سلولی و میکروبیوم را ادغام می‌کند، متابولیسم اسید صفراوی به طور مداوم در سرطان کولورکتال سرکوب شده و با پیش‌آگهی بیمار مرتبط است.

بازبرنامه‌ریزی متابولیک یک ویژگی شناخته شده سرطان کولورکتال است، اما سهم مسیر متابولیسم اسید صفراوی هنوز مشخص نیست. برای بررسی ارتباط بالینی آن، محققان یک چارچوب تحلیلی یکپارچه را با ترکیب داده‌های رونویسی توده‌ای، رونویسی تک سلولی، رونویسی مکانی و میکروبیوم روده به کار بردند.

این تحلیل، سرکوب گسترده رونویسی مسیر متابولیسم اسید صفراوی در تومورهای سرطان کولورکتال را نشان داد. اعتبارسنجی تجربی، کاهش قابل توجه ژن‌های مسیر نماینده، از جمله ABCA8 و ABCD2 را تایید کرد که یافته‌های مولکولی را تأیید می‌کند.

بر اساس این یافته‌ها، محققان یک امضای پیش‌آگهی 15 ژنی بر اساس مسیر متابولیسم اسیدهای صفراوی ایجاد کردند. این امضا، ارتباط ثابتی با بقای کلی در پنج گروه مستقل بیمار نشان داد، که نشان می‌دهد فعالیت مسیر ممکن است ارزش پیش‌آگهی در سرطان روده بزرگ داشته باشد.

آنالیز رونوشت‌برداری تک سلولی نشان داد که فعالیت متابولیسم اسیدهای صفراوی در جمعیت‌های سلول‌های تومور اپیتلیال سرکوب شده است. رونوشت‌برداری فضایی با نشان دادن اینکه فعالیت مسیر در مناطق استرومایی متاستاتیک و زیرگروه مولکولی اجماعی 3 (CMS3) ریزمحیط تومور غنی شده است، زمینه بیولوژیکی بیشتری را اضافه کرد. این یافته‌ها تفاوت‌ها در فعالیت مسیر در بخش‌های سلولی و فضایی متمایز در تومورها را برجسته کرد.

این مطالعه همچنین ارتباط معناداری بین متابولیسم اسیدهای صفراوی و ترکیب میکروبیوم های روده شناسایی کرد. فعالیت بالاتر مسیر با اعضای گروه طبقه‌بندی Clostridiales ارتباط مثبت و با Dorea longicatena ارتباط منفی داشت، که نشان دهنده تعامل بین متابولیسم میزبان و میکروبیوم روده است.

در مجموع، یافته‌ها نشان داد که سرکوب متابولیسم اسیدهای صفراوی با پیش‌آگهی سرطان کولورکتال مرتبط است و ممکن است نشان‌دهنده یک ویژگی بیولوژیکی بالینی مرتبط با این بیماری باشد.

محققان نتیجه گرفتند که این چارچوب یکپارچه، پایه‌ای برای کشف نشانگرهای زیستی مبتنی بر فرضیه فراهم می‌کند و از تحقیقات بیشتر در مورد استراتژی‌های درمانی که متابولیسم اسیدهای صفراوی را در سرطان کولورکتال هدف قرار می‌دهند، پشتیبانی می‌کند.